Fatih Hoca ile satranç köşesi

Hayatta bazen öyle anlar gelir ki, insan kendisini aynı hamleleri tekrarlayan bir satranç oyuncusu gibi hisseder. Tahtada yer değiştiren taşlar sanki hiç ilerlemiyormuş, oyunun kaderi sanki hep aynı sona doğru gidiyormuş gibidir. İçten içe büyüyen huzursuzluk, bir süre sonra nefesi daraltır. Günler birbirini kovalarken aynı alışkanlıklar, aynı telaşlar, aynı kaygılar, insanın omuzlarına yük bindirir. İşte tam bu noktada yeni kararlar almak, hayatın akışına müdahale etmek ve geleceğe başka bir kapı açmak, en büyük ihtiyaç haline gelir.

Satranç tahtasında en zayıf gibi görünen taş piyonlardır. Sadece bir adım ilerlerler, geriye dönemezler, ama kimsenin önemsemediği bu küçük taş, doğru zamanda ve kararlılıkla yoluna devam ettiğinde vezire dönüşebilir. Hayatta da küçük bir karar, önemsiz görünen bir seçim, aslında çok büyük dönüşümlerin başlangıcıdır. İnsan, bazen yalnızca küçük bir adımla geleceğini değiştirebilir ve o küçük adım, içinde taşıdığı cesaretle birlikte huzursuzluğun zincirlerini kırar.

Elbette yeni kararlar almak kolay değildir. Çünkü insan bilinmezlikten korkar. Güvenli gibi görünen alışkanlıkların çemberi, huzur vermese de tanıdık olduğu için cazip gelir. Ama bilmek gerekir ki, satrançta taşları hareketsiz bırakmak oyunu kurtarmaz. Aksine, oyunun daha hızlı kaybedilmesine yol açar. Hayatta da hiçbir şey yapmadan beklemek, insanı yalnızca başkalarının hamlelerine mahkûm eder. Oysa huzuru bulmak isteyen, cesur bir hamle yapmak zorundadır. Bu noktada huzurun ne olduğu üzerine düşünmek gerekir. Huzur, dışarıdan gelecek bir armağan değil, insanın kendi iradesiyle inşa ettiği bir yaşam biçimidir. Satrançta oyunu yöneten, tahtanın başındaki oyuncudur. Hayatta da huzuru bulan, kendi kararlarının sorumluluğunu üstlenen kişidir. Yeni bir işe başlamak, başka bir şehre taşınmak, farklı bir yol çizmek ya da sadece bakış açısını değiştirmek… Bunların her biri, hayatın tahtasında yeni bir strateji kurmak demektir ve bu strateji, insana sadece huzur değil, aynı zamanda umut da kazandırır.

Kuşkusuz bu yolun içinde hatalar olacaktır. Satrançta da kimi zaman yanlış bir hamle yüzünden taş kaybedersin, planların bozulur, dengeler sarsılır. Hayatta da yeni kararlar aldığında zorluklarla karşılaşırsın, beklenmedik engellerle yüzleşirsin. Ama hatalar, sonun habercisi değildir. Aksine, yeni derslerin, yeni bakış açılarının kapısını açar. Asıl kayıp, hiç hamle yapmamaktır. Çünkü o durumda oyun başkasının ellerine bırakılmış olur. Bazen de ilerlemek için fedalar gerekir. Satrançta bir fil ya da atı kaybetmek zordur, ama oyunun devamı için gereklidir. Hayatta da insan kimi zaman alışkanlıklarını, kimi zaman huzur vermeyen ilişkilerini, kimi zaman da kendisini geriye çeken korkularını geride bırakmak zorundadır. Bu fedalar, başlangıçta can acıtsa da aslında yolun önünü açar. Çünkü amaç yalnızca oyunu sürdürmek değil, huzuru bulmak ve geleceği güvenle inşa etmektir.

İnsanın önünde her zaman yeni yollar vardır. Bugün bulunduğun çıkmaz, yarının ışığını karartamaz. Yeter ki bakışını değiştirebilesin. Ufukta yeni şehirler, yeni dostluklar, yeni başlangıçlar vardır. Belki ilk adımı atmak güçtür ama unutma ki satrançta en küçük piyon bile doğru zamanda vezire dönüşebilir. Senin hayatında da küçük bir karar, büyük bir geleceğe açılan kapının anahtarı olabilir. Huzur, sessizliğe gömülmek değildir. Huzur, kalbinle ve aklınla seçtiğin yolda yürümektir. Dışarıdan gelen baskılar, geçmişin izleri, geleceğin belirsizlikleri… Bunların hepsi olacaktır. Ama sen kendi hamleni yaptığında, oyunun rengi değişir. Artık başka birinin değil, senin seçtiğin bir hayat oynanır. İşte gerçek huzur da budur. Sonuçta hayatta en büyük zafer, rakibini yenmek değil, kendi içindeki korkuları aşabilmektir. Bugün seni daraltan huzursuzluk, yarının en umutlu hamlesine dönüşebilir. Satranç tahtasında her zaman yeni bir yol, yeni bir ihtimal vardır ve hayat da aynı şekilde, daima yeni başlangıçlara açıktır. İnsan yalnızca cesaret edip kendi taşını hareket ettirmelidir. İşte bu yüzden yeni kararlar almak, yalnızca huzursuzluktan kurtulmanın yolu değil; geleceğe umutla bakmanın da anahtarıdır. Çünkü insan, hayatının oyuncusu olarak, her zaman yeni bir hamle yapabilir ve her yeni hamle, oyunu yeniden başlatır.

Günün Bulmacası

Beyaz oynar, 3 hamlede mat.

(Potkin, Vladimir-Kornev, Alexei)