Kabul gören ve doğruluğu tartışılmayan bir yaklaşımın, ürün ve hizmet üreten işletmelerin yaşayan canlı organizmalar olduğudur. Aynı zamanda öğrenen organizasyonların en büyük avantajı öğrenmeyi başarmış olmalarıdır. Öğrenmenin ana unsuru olan bilgiye ulaşmak ve sahip olmak için de yeni ve farklı bilgilere ihtiyaç olacağı da göz ardı edilmemelidir. Diğer bir anlatım şekli ile iş hayatında her türlü ihtiyaç için bilgiye gereksinim olacağı göz önüne alındığında yeni şeyler öğrenmek kesintisiz bir şekilde sürecektir. Aynı zamanda bilgi ve bilgi kaynaklarının organizasyonların temel ihtiyaçlarının karşılaması ile gelişmesine imkan tanıması gerektiği de unutulmamalıdır.

Öğrenen organizasyonlar  sahip oldukları bilgileri içselleştirmelerinin yanında, yeni ve farklı bilgilerin öğrenilmesi için günceli takip edecek sistemleri de oluşturmaları gerekecektir. Bu kapsamda işletmeler için fırsat oluşturacak veya gelişmeyi sürekli hale getirecek ve aynı zamanda karşılaşılan sorunların çözümü için de yeni bilgilerin öğrenilmesi, uygulanması ve paylaşılması gerekir. Diğer bir anlatımla bu bilgilerin kurum bilgisi haline getirilerek içselleştirilmesinin, yaşamsal öneme sahip olduğu söylenebilir.

Yönetim guruları tarafından bir işletmenin öğrenen organizasyon olarak tanımlanabilmesinin ön şartının, paylaşılan bir vizyona ve sistem düşüncesine sahip olmaları gerekliliğidir. Bu bağlamda, gerek yöneticilerin gerekse çalışanların pozisyonlarının gerektirdiği eğitim seviyelerinde olmaları ile öğrenme konusunda istekli ve takım olarak öğrenmeyi başarmış olmaları da özellikle belirtilmektedir.

Öğrenen organizasyonlar için öğrenmeyi öğrenmek kadar, öğrenmenin hızı ile öğrenilen yeni bilgilerin kurum bilgisi haline dönüştürülerek ticarileştirilmesi de rekabetçi bir pazarda yaşamsal öneme sahiptir. Öğrenmenin pratik uygulamalara dönüşme hızı baz alındığında, bireysel öğrenmenin ötesinde takım olarak öğrenmenin katma değer olarak daha fazla katkısı olacaktır.

Hz. Mevlana’nın söylediği gibi “geçmişte yaşama, ancak geçmişten ders al” yaklaşımı, iş hayatında kurumsal hafızanın gerekliliği ile geçmişte yaşananlardan ders çıkartılarak ilerlemenin daha sağlıklı ve kalıcı olacağını ifade etmesi açısından çok önemlidir.

Yönetme sorumluluğu aldığım kurum, ülkemizin tek lokomotif üreticisi konumundadır.  Kurumun kendi markasını taşıyan ve IP hakları kendine ait ana hat lokomotiflerinin olmaması, yurt dışına olan bağımlılığı artırdığı gibi pazardaki etkisini de zayıflatıyordu. Ekip olarak bu konudaki eksikliğimizi gidermeye karar verdik ve öncelikle sonuç odaklı yol haritasını hazırlayarak süreci başlattık.

Yol haritası baz alınarak stratejik bir yaklaşımla hazırlanan aksiyon planına göre, öncelikle belirlenen niteliklere haiz insan kaynağının istihdamına yönelik adımlar atıldı. Eşgüdümlü olarak, tesis ve yerleşim planları gözden geçirilerek yeniden düzenlendi. Tezgâh, cihaz, yazılım ve donanım vb. ihtiyaçlar temin edilerek, kurumun tasarım ve üretim alt yapısı güçlendirildi.

Her seviyedeki personel için sürekli öğrenme fırsatları sağlandı, araştırma ve ihtisaslaşma teşvik edildi, birlikte düşünmek ve birlikte üretmek kültürünün geliştirilmesi amacıyla takım çalışmaları desteklendi. Öğrenmeyi öğrenmek ve bilgiye ulaşılması ile paylaşılmasına yönelik sistemler kuruldu ve sonuç olarak tüm çalışanların ortak bir vizyon etrafında bütünleşmesi sağlandı. Bu kapsamda yüksek lisans ve doktora gibi akademik seviyede ilerlemek isteyen personeller desteklendi, bilimsel ve araştırma kurumları ile ortak projeler başlatıldı, yurt dışı seyahatler ile benzer veya rakip kurumların yönetim sistemleri ile üretim modelleri incelenerek kıyaslamalar yapıldı. Aynı zamanda, projenin her aşamasının titizlikle izlenmesi için sistemler oluşturuldu ve tüm süreçlerin eşgüdümlü olarak yürütülmesi sağlandı.

Görev yaptığımız döneminde büyük bir heyecanla başlatma kararı verilen ve alt yapısı hazırlanan projenin meyvesi olan, ilk milli ve yerli lokomotifler, rayların üzerinde yükselen bir yıldız olarak parlaklıklarını hiç kaybetmeyeceklerdir.

Sonuç olarak, Hz Mevlana “şimdi yeni şeyler söylemek lazım” sözü ile aynı zamanda bize yeni şeyler söylemek için yeni şeyler öğrenmemiz gerektiğini de ifade ediyor.

 Son söz;

•  “Bilgi ve öğrenme ömür boyu süren bir serüvendir.”