Ben Soffie, ilçemizde yaşayan edebiyat insanı yazar Yılmaz Ali’nin kaleme aldığı biyografik bir romandır. Hikâye İsveç, Alanya, Manavgat üçgeninde geçmektedir. İsveç’ten turist olarak gelen kalbi duygusal kırıklarla dolu dul bir annenin ülkemizde yaşadığı gönül ilişkisini anlatırken ülkemiz insanının sosyolojisine değinen yazar, özellikle ilçemizin doğal güzelliklerinin yanında kent kültürüne de değinmiş. Batılı ve doğulu kültürlerin çelişkilerini açmazlarını, anlatırken aşkın büyülü dünyasında insanların neler yapabileceğini çok güzel betimlemiştir. Bütün bu duygu selinin yanında Manavgat Irmağı şiirsel bir dille anlatılarak göller ve adalar ülkesi su varsılı İsveçlilerin bile bu güzel ırmağı görmek için buralara gelmesine vesile olmuştur. Yazar akıcı dili ile ırmağımızı, şelalemizi kargacık burgacık sokaklarımızı öylesine mistik anlatmış ki okuyanların gelip bu sokakları görüp o sokak aralarındaki kafelerde oturup çay içmek hissine kapılmalarını sağlamıştır.
Ülkesinden büyük bir hayal kırıklığıyla gelen İsveçli Soffie, Yunus adında bir delikanlının duygusal yaklaşımından sonra yeniden dişiliğini hatırlamış ve aşkın büyülü dünyasında ikinci baharını yaşarken tanımadığı bir kültürün farklı girdapları içinde kaybolur. Sıcakkanlı Türk genciyle soğukkanlı duygudan çok mantığı ile hareket eden kuzeyin sarışın kadını Manavgat güneşinin altında bütün mantığını ve soğukkanlılığını kaybedip yıllar önce kalbinin derinliklerine gömdüğü aşkın büyülü dünyası ile tanışıyor. Yazar bu duygusal betimlemeleri bazen Side’nin altın sarısı kumsalları ile buluşan akşam güneşinde anlatırken bazen zümrüt yeşili ırmağın serin sularında dile getirmiştir. Üç bin yıllık antik Side’nin her taşından sanki bir Afrodit çıkacak gibi gizemli anlatmış antik kenti.
Yaşadığı kentin hafızasını kalemiyle ölümsüzleştiren Yılmaz Ali, biyografik romanlarda ilçemizde kendisine farklı bir yer edinmiştir. Duygunun yanında kentin önemli noktalarını da kitabına alarak gelecek yıllara önemli bir miras bırakmaktadır. Kentin meydanları, gezi ve bisiklet yolları ile âdete batılı bir kent motifi çizmişti. Öte yandan kentte olmaması gereken kirli yapıları da sanatçı duyarlılığı ile kaleme alan yazar Manavgat’ın 2010’lu yılları ile 2020’li yıllarını eserlerinde işleyerek ölümsüzleştirmiştir.

• “Amaçsızca yürürken karşıma üzerinde kafelerin olduğu bir yaya köprüsü çıktı. Üzerinden tek tük yayaların geçtiği bu köprüde sokak müziği yaparak harçlıklarını çıkarmaya çalışan gençler vardı. Kendimi müziğin ritmine kaptırıp biraz sallandım ve yerdeki gitar kılıfına biraz para bırakıp yoluma devam ettim. Irmağın kenarındaki yürüyüş içinde bulunduğum ruh hâlime iyi geliyordu. Sanırım bu psikolojiyle olabileceğim en iyi yerdeydim. Hemen her ihtiyaca cevap verecek şekilde düzenlenen ırmak boyunca koşu parkurları, bisiklet yolları ve geniş yürüyüş yolları yapılmıştı.
• Araç trafiğinin de olduğu başka bir köprüye geldiğimde ancak durabildim. Kafamı kaldırdığımda ırmağın güzelliği, modern çağa ayak uyduran birbirinden şık apartmanlar ve nehir boyu devam eden yeşilliklere baktım. Yaya köprüsünün korkuluklarına yaslanıp sessizce akan suya öylece uzaklara daldım. İnsan ömrü de tıpkı ırmakta akan bu su gibi geçip gidiyordu. Madrid Uluslararası Havalimanı’nda beynimi kemiren soru yeniden takılmıştı aklıma. Bir insan ömrünü neye vermeli? Evet, soru tam olarak buydu ve ne yazık ki henüz aradığım cevabı bulamamıştım. Köprü üzerinde geçen arabaların korna sesleri ezan seslerine karışıp gidiyordu”

(Ben Soffie kitabından) Yazar 1970 – 1980’lerin aşk filmlerine ev sahipliği yapan ilçemizi bu kez uluslararası bir aşk hikâyesinde ele almış ve evrensel boyutta işlemiştir. Yazarın bu kitabı aynı zamanda yazar tarafından İngilizceye çevrilerek dünyanın her tarafında satışa sunulmuştur. Bu eserle ilçemiz edebiyat alanında yurt dışına açılmış oldu. Eline kalemine ve yüreğini sağlık Yılmaz Ali.