Dünyadaki en huzurlu insanlar inanan insanlardır. İnanmayı bir tanrıya ya da dine inanç olarak algılamayın. Sizin için doğru olduğuna, sizi umuda, mutluluğa götüren her türlü etmene inanç olarak algılayın. Eğer bu dinse dinen inanın. Değilse diğer etmenlere inanın ama mutlaka bir değere inanın. Hukukun üstünlüğü de olabilir, sevdiğiniz insanda olabilir. İnanan insan günlerini huzurlu geçerin insandır. İnan insan başarıya ulaşan insandır. İnanan insan bilgili değerli insandır. Mutludur, umutludur ve bilgilidir.

BEN BAŞARIRIM YETER Kİ İNANAYIM?
Şunu unutmayın bir şey olacağım diye uğraşmayın bir şeyler yapın sonunda bir şey mutlaka olursunuz. Bakın başarılı insanların yaşamına bir şeyler yaparak o mertebeye gelmişlerdir. Yoksa ben şu olacağım diyerek olunmaz. Ben başarılı bir öğretmen olacağım diyerek çalışan öğretmen gelecekte başarılı bir öğretmen olacaktır. Başarılı öğretmen derslerine öğrencilerinden fazla çalışan öğretmendir. Derse girdiği zaman bu gün öğrencilerime farklı neler öğretebilirim diye kendisini sorgulayan öğretmendir. Çünkü o öğretmen inanmıştır.Bu örnekleri arttırmak bizim elimizde ama yeter ki ne olmak istediğimizin farkında olalım ve o doğrultuda çalışmaya başlayalım.
Dünyadaki başarıların birincil etmeni çalışmaktır. Çalışan hem de sonuna kadar çalışan başarıyı yakalar. Ama sadece çalışmak nereye kadar yeterlidir diye soracak olursak işte burada karşımıza kocaman bir soru imi çıkıyor. Çalışacağız ama neyi niçin yaptığımızın bilincinde olarak çalışacağız. İnanmadan çalışma olmaz. Eğer yaptığımız işe inanmadan çalışıyorsak öğrenciysek sınıfta kalırız ya da sınavlarda iyi not alamayız. İş verensek işlerimiz yeterince iyi gitmiyordur. Çünkü yaptığımız işe öncelikle kendimiz inanmamışız ki başkası nasıl inansın.
Yalnız yaptığımız işe öncelikle kendimiz inanırsanız zaten başarı arkasından gelecektir. Başarının ikiz kardeşidir inanç. İnanarak çalışanların yüzünde farklı bir haz duygusu dolaşır. Bunu da ancak inanarak çalışanlar görebilir.

“Bir okul müdürü üç öğretmeni çağırıp ‘En iyi uzmanlardan olduğunuz için 90 seçkin öğrenciyi size vereceğiz. Bu öğrencilerin de gelecek yıl da çok başarılı olmalarını bekliyoruz ‘ dedi. Okul bittiğinde öğrenciler bütün şehirdeki öğrencilere göre yüzde 30 daha başarılı olmuşlardı. Müdür üç öğretmeni yeniden çağırdı ve ‘Bir itirafta bulunmak istiyorum. Size verilen öğrenciler en zekileri değil, vasatın biraz üstündeki öğrencilerdi. Onları sistemden tesadüfen seçtik’ dedi. Öğretmenler başarının kendi becerilerine bağlanması gerektiğini düşünüyorlardı. Ancak okul müdürünün söyleyecekleri henüz bitmemişti; ‘Bir itirafım daha var’ dedi. ‘Siz de okulun en parlak, başarılı öğretmenleri değilsiniz. İsimlerinizi sistemden rast gele seçtim. Siz sadece inandığınız için başarılı oldunuz.’ (*)

Dünyada birbirini tamamlayan o kadar çok olgu vardı ki bunları saymaya kalksak her birimiz bir eksik bırakırız ama sanırım herkes inanmak ile çalışmanın sonucunda başarının geleceğini listesine yazacaktır. Hal böyle olunca bizlere başarı için tek yol kalıyor. Öncelikle yapmış olduğumuz işe inanacağız sonrada bu inanç doğrultusunda çalışacağız. Gerisi zaten gelecektir. Kaplumbağada dağın tepesine taşı öyle çıkarmamış mı? Bütün bu uğraşlardan sonra başarıyı yakalayınca size de keyfini sürmek kalacaktır.
(*) Bütün dünya Eylül 2012 sayfa 107